Wpisy oznaczone tagiem sen

Yin i Yang

Kategorie: Chińska medycyna
Tagi: , , , , , , , ,

Yin i Yang To, że człowiek powinien zachowywać równowagę wewnętrzną, a jego siły, energia jest osłabiana przez gwałtowne emocje czy złą dietę od dawna jest podstawowa wiedzą medycyny chińskiej. Podstawą tej wiedzy jest starożytna teoria Yin i Yang. Według starochińskiej wiedzy, wszystkie rzeczy i zjawiska świata są uporządkowane. W starożytności Ying oznaczało światło, Yin – cień. Następnie Yang pojawiło się w znaczeniu męskim – aktywnym, zaś Yin- żeńskim, pasywnym. Ziemię identyfikowano, jako Yin, na dole, zaś niebo z Yang – na górze. W ten sposób Yin i Yang stały się określeniem przeciwieństw – w człowieku, naturze, kosmosie. Według medycyny chińskiej budowa człowieka i procesy życiowe przebiegają według zasady Yin i Yang. Aktywność życiowa człowieka, górna połowa ciała, ramiona, to Yang, zaś sen, dolna połowa ciała, nogi – to Yin. Serce, osierdzie, płuca, wątroba, śledziona, nerki – otrzymują energię, – więc są Yin. Krew, oraz inne płyny ciała oraz jego wnętrze to także Yin. Zaś Yang to energia. Yang to powierzchnia ciała. Ale… Yin i Yang to nie stałe wielkości, ponieważ energia Yang jest cały czas w ruchu i wnika w części Yin – te dwie przeciwstawności ciągle się przenikają, tak, że Yin ma zawsze jakąś część Yang i na odwrót. Np. wątroba należy do Yin, ale jej powierzchnia do Yang. Yin i Yang nie są wielkościami statycznymi – znajdują się w płynnej, ruchomej równowadze. Jeśli ta równowaga jest zachowana – człowiek jest zdrowy. W medycynie chińskiej lekarz przy posługuje się własnymi organami zmysłu oraz z pacjentem. W chińskiej medycynie diagnoza jest czteroetapowa, oparta na zasadzie Yin i Yang oraz zasadzie pięciu żywiołów. Lekarz ocenia stan języka chorego – stan nalotu, siłę i intonację głosu, woń potu, kolor twarzy, odcień ust, wygląd oczu. Następnie rozmawia z chorym o jego nałogach, rodzinie, przeszłości, otoczeniu. Później bada puls, przykładając swoje środkowe palce w określonym miejscu przedramienia. Zmieniając siłę nacisku swoich palców ocenia puls na trzech poziomach: powierzchownym, pośrednim i głębokim. Później porównuje z pulsem na drugiej ręce. Następnie lekarz obmacuje ciało, zwracając uwagę na temperaturę ciała. W medycynie chińskiej podwyższona temperatura jest objawem składającym się z tzw. ‘pustki’ i gorąca’, natomiast zimny pot oznacza ‘pustkę’ i ‘zimno’. Zbyt gorące ręce i stopy to niedobór Yin, zimne – niedobór Yang. Nie szuka choroby w zachodnim zrozumieniu tego słowa, – aby ją zwalczyć. Szuka przyczyn choroby lub miejsca i rozmiaru nierównowagi energetycznej, która jest przyczyną choroby. Tak patrząc na chorobę – jest ona tylko objawem. Z punktu widzenia medycyny chińskiej – u dwóch pacjentów, mających takie same objawy, leczenie może być zupełnie różne, ponieważ przyczyny tych objawów także są inne.

Sen

Kategorie: Psychologia
Tagi: , , , , , , ,

Sen W czasie fazy REM snu mogą występować przerażające sny. Pojawiające się sporadycznie są czymś normalnym. Jednak u niektórych dzieci mogą stanowić poważny problem. Jeśli występują często, są powodem lęków, które utrudniają zasypianie podczas następnych nocy, wywołują napięcie i zmęczenie. Pojawiają się przeważnie u dzieci w wieku przedszkolnym. Cierpi na nie co dziesiąte dziecko. Częstość występowania dolegliwości zmniejsza się z wiekiem. Od lęków nocnych różni się tym, że dziecko wybudza się, szybko odzyskuje świadomość i jest w stanie opowiedzieć swój sen bardzo dokładnie. Zaczyna bać się spać samo, jeśli koszmar występuje systematycznie. Koszmarów sennych nie uznaje się za zaburzenie psychiczne. Prawdopodobnie ich pojawienie się ma związek z rozwijaniem się sumienia i poczucia winy. Ich występowaniu sprzyja zmęczenie, napięcie i zażywanie niektórych leków. Jednak jeśli nawracają często konieczna jest konsultacja psychologiczna lub psychiatryczna. U dorosłych koszmary senne oznaczać mogą uraz psychiczny lub być jednym z objawów różnych chorób. Jeśli ktoś ma problemy z zasypianiem nawet o 1.00 w nocy może cierpieć na zespół opóźnionej fazy snu (DSPS). Polega on na opóźnieniu biologicznego zegara w porównaniu ze środowiskiem. Bywa, że osoba jest senna dopiero nad ranem. Zespół opóźnionej fazy snu jest najczęściej spotykanym zaburzeniem snu, dotyczy około 40% wszystkich przypadków z zaburzeniami, zwłaszcza u osób poniżej 30 roku życia. Wiele osób nie jest świadomych u siebie tego zaburzenia. Bardzo prawdopodobne jest, że ci, którzy uważają, że w nocy mają lepszą koncentrację, w rzeczywistości są dotknięci DSPS. Osoby z DSPS z reguły zasypiają ok. 2.00 – 4.00 w nocy i budzą się ok.10.00 – 14.00. Są wypoczęte, jeśli mogą funkcjonować zgodnie z ich indywidualnym zegarem biologicznym. Mają natomiast problem z zasypianiem w porach przyjętych za odpowiednie oraz z rannym wstawaniem. Ten ostatni problem właśnie skłania cierpiących na tę dolegliwość do zasięgnięcia porady lekarza. Zespół opóźnionej fazy snu może być skutkiem urazu głowy. Leczy się go za pomocą fototerapii, terapii behawioralnej oraz melatoniną.

Narkolepsja

Kategorie: Psychologia
Tagi: , , , , , , , ,

Narkolepsja Odczuwanie nadmiernej senności w dzień może być objawem narkolepsji. Czasem jest to jedyny objaw tej choroby. Narkolepsją nazywa się zaburzenie snu mające podłoże neurologiczne. Pojawia się w każdym wieku i trwa przez całe życie. Najczęściej pierwsze symptomy występują u nastolatków i osób młodych, jednak nie jest to regułą. Uważa się, że skłonność do zachorowań dziedziczy się. Innymi przejawami narkolepsji mogą być zachowania automatyczne, czyli nieświadome wykonywanie rutynowych czynności, z brakiem rejestracji w pamięci, ze czynność została wykonana oraz przerywany wieloma wybudzeniami sen nocny. Poza brakiem koncentracji i gorszą zdolnością zapamiętywania możliwe są zaburzenia widzenia, nadużywanie alkoholu i objadanie się. Życie z narkolepsją nie jest łatwe, ponieważ środowisku chorego trudno jest pojąć fakt, że nie można zapanować nad atakami snu i sennością. Jeśli chodzi o leczenie tej choroby, to stosowane są głównie środki pobudzające ośrodkowy układ nerwowy. Poza tym zalecane są 2 do 3 drzemek w ciągu dnia. To pomaga utrzymać stan czuwania i kontrolować senność. Leczenie może wspomóc odpowiednio dobrana dieta oraz aktywność fizyczna. Chory wymaga stałej kontroli lekarskiej. Ważną rzeczą jest uświadomienie otoczeniu problemu narkolepsji. Innym rodzajem zaburzeń snu są lęki nocne. Cechują się ekstremalnym przerażeniem i okresową niemożnością odzyskania całkowitej świadomości. Występują przeważnie wkrótce po zaśnięciu w czwartej fazie snu głębokiego NREM. Cierpiący na tę przypadłość budzi się z krzykiem, wstaje z łóżka. Jest nieprzytomny mimo otwartych oczu, często nie można go dobudzić. Atak trwa kilka do kilkunastu minut. Kiedy minie, chory znów zasypia, zwykle nie pamięta ataku. Leków nocnych nie można mylić ze zwykłymi koszmarami sennymi. W odróżnieniu od nich chory nie wybudza się zupełnie – często jest to wręcz niemożliwe. Nie da się dotknąć osobie, która chce go uspokoić. Lęki nocne występują w zupełnie innej fazie snu niż koszmary – te ostatnie pojawiają się w fazie REM. Lęki pojawiają się najczęściej u dzieci do 12 roku życia. Przyczyn należy szukać w uwarunkowaniach genetycznych, stresie, zmęczeniu. Mogą je powodować niektóre leki oddziałujące na ośrodkowy układ nerwowy i gorączka. Unikanie stresu i przemęczenia, stałe godziny snu mogą ograniczyć częstotliwość ataku. Kiedy już do niego dojdzie nie należy chorego budzić, trzeba zadbać, żeby nie zrobił sobie krzywdy, nie dotykać go, przemawiać spokojnie. Wraz z dorastaniem dolegliwość ta mija. Pomóc może psychoterapia. Leczenie farmakologiczne stosuje się doraźnie i przez krótki okres.