Wpisy oznaczone tagiem rozwój

Normy rozwoju ruchowego

Kategorie: Lekarze
Tagi: , , , , , , ,

Normy rozwoju ruchowego Rozwój ruchowy posiada swoje pewne, ustalone przez badaczy normy. Na ich podstawie można dokonywać porównań.Prawidłowy rozwój ruchowy przebiega już od wczesnego dzieciństwa w możliwy do przewidzenia sposób. Dzięki temu można z łatwością ustalić normy oparte na rozwoju przeciętnego dziecka i wyróżnić formy aktywności ruchowej, charakterystyczne dla danego wieku. Normy te dotyczą różnych rodzajów czynności tak zwanych dowolnych, do których należą między innymi stanie, siedzenie, chwytanie, sięganie. Obserwowanie dziecka w sytuacjach, w których wykonuje te czynności pozwala na wyciągnięcie wniosków, co do stopnia jego rozwoju. Czynności te służą ocenie rozwoju, także umysłowego aż do momentu, kiedy już można rozpocząć stosowanie różnych testów na inteligencję wymagających zdolności werbalnych, to jest słownych. Do tego momentu można się posługiwać tylko i wyłącznie obserwacją. W tempie rozwoju motorycznego zachodzą pewne istotne różnice. Rozwój tego typu różni się u poszczególnych osób. Wynika to z faktu istnienia różnego rodzaju czynników przyspieszających oraz opóźniających tempo rozwoju motorycznego. Rozwój ruchowy przebiega według pewnych praw i zależy od kilku czynników. Jego celem jest zwiększenie sprawności.Rozwój ruchowy zależny jest od wielu czynników. Między innymi od dojrzewania części układu nerwowego i mięśni. Aktywność, z jaka mamy do czynienia zaraz po urodzeniu, stopniowo przeobraża się w bardzo proste zestawy ruchów. To one właśnie stają się podłożem dla prawidłowego rozwoju sprawności. Układ mięśniowy dziecka musi dojrzeć, gdyż dopiero wówczas możliwa będzie większa koordynacja bardziej skomplikowanych czynności ruchowych. Kierunek rozwoju ruchowego określany jest dwoma prawami. Pierwszym z nich jest tak zwane prawo następstwa cefalokaudalnego. Oznacza ono, że rozwój przebiega od głowy do stóp, wzdłuż ciała. Jednym słowem, ciało rozwija się na początku w okolicach głowy, potem w okolicy tułowia, a na końcu w obrębie kończyn dolnych. Drugie prawo nazywane jest prawem następstwa proksymodyskalnego i głosi, że rozwój powinien przebiegać od bliższego do dalszego, czyli od części ciała umieszczonych w okolicy kręgosłupa, a więc tak zwanej osi centralnej w kierunku części zewnętrznych ciała.

Rozwój

Kategorie: Pielęgnacja
Tagi: , , , , , , , , ,

Rozwój Rozwój ruchowy powinien przebiegać w sposób prawidłowy. Ma to szczególne znaczenie w przypadku dzieci.Rozwojem ruchowym można określić dążenie do zdobywania kontroli nad ruchami ciała. Aby to osiągnąć należy umieć skoordynować wszelkie czynności ośrodków nerwowych oraz mięśni. Kontrola ta ma swoje źródło w rozwoju odruchów i ogólnej aktywności, która ma miejsce już w przypadku rodzącego się noworodka. Dziecko osiąga w okresie czwartego, piątego roku życia kontrolę w zakresie, nazywanym przez specjalistów tak zwaną dużą motoryką. Dotyczy ona większych części ciała, które są pomocne w takich czynnościach, jak chodzenie, skakanie, bieganie czy pływanie. W okresie piątego roku życia następuje rozwój dotyczący kontroli o wiele bardziej precyzyjnych ruchów. W ruchy te są zaangażowane mniejsze grupy mięśni, biorących udział między innymi w rzucaniu czy chwytaniu piłki, posługiwaniu się różnego rodzaju przyrządami lub narzędziami, lub też pisaniu. Jeśli opisany rozwój przebiega prawidłowo, bez większych zakłóceń, dziecko w wieku sześciu lat jest przygotowane do pójścia do szkoły, brania udziału w bardziej skomplikowanych zabawach, czy też do rozpoczęcia uprawiania jakiejś dyscypliny sportowej. Zjawisko, zwane lateralizacją odnosi się do czynności, w których przeważa jedna strona ciała człowieka. Lateralizacja, a więc czynnościowa asymetria, wyraża się najczęściej w fakcie większej sprawności jednej strony ciała ludzkiego. Oczywiście, w większości przypadków sprawniejsza jest prawa strona, a więc prawa ręka, prawa noga, prawe oko. W społeczeństwie można jednak spotkać ludzi z dominującą stroną lewą. Wówczas człowiek ma sprawniejszą lewą rękę, lewą nogę czy lewe oko. Ręka, którą wykonuje się większą liczbę czynności, jest nazywana dominującą, a w sytuacjach wymagających działania oburęcznego ręka druga nazywana jest pomocniczą. Naukowo dowiedziono, że dziecko już rodzi się z ręką dominującą. Co prawda, w pierwszych miesiącach życia używa w stopniu podobnym obu rąk, jednakże już w ósmym miesiącu można zaobserwować niewielką przewagę jednej ręki, u większości prawej. W wieku czterech do sześciu lat już wyraźnie widać przewagę dominującej ręki. Bardzo rzadkim zjawiskiem, choć czasami spotykanym są dzieci, które równie sprawnie posługują się obiema rękami, które określa się mianem oburęcznych.