Wpisy oznaczone tagiem kontrola

Kontrola lekarska

Kategorie: Leczenie
Tagi: , , , , , , ,

Kontrola lekarska W czasach szalonego rozwoju cywilizacji narażeni jesteśmy na coraz więcej chorób z grupy tzw. cywilizacyjnych. Jedną z wielu tego typu chorób jest choroba niedokrwienna serca. Jest to choroba, którą sami sobie fundujemy prowadząc określony tryb życia. Ta groźna przypadłość z reguły dotyka osoby prowadzące siedzący tryb życia i cierpiące na chroniczny wstręt do jakiejkolwiek formy aktywności fizycznej. Jeśli do tego dodamy jeszcze niewłaściwe nawyki żywieniowe, to na efekt wcale nie trzeba długo czekać. A efekt jest taki, że to wszystko najczęściej kończy się zawałem, a w konsekwencji zdarza się że i śmiercią. Choć na tę chorobę pracuje się latami, to rozpoczyna się ona nagle i niespodziewanie, zawsze w najmniej odpowiednim momencie naszego życia. Zdarza się, że na dłuższy czas eliminuje nas z życia zawodowego. Aby jednak ratować chorego w ciężkim stanie klinicznym, stosuje się inwazyjne metody leczenia. Przykładem takiego leczenia jest wszczepianie tzw. stendów lub jeszcze bardziej inwazyjny zabieg -wszczepienie by -passów. Po operacji wszczepienia by passów chory powinien pozostawać pod stałą opieką kardiologiczną. Lekarz prowadzący dokładnie informuje chorego, na co musi szczególnie zwracać uwagę, co może go niepokoić, co może zlekceważyć, a co musi być jednoznacznym sygnałem do natychmiastowej wizyty u lekarza. Z reguły wizyty kontrolne odbywają się początkowo raz w miesiącu, później raz na trzy miesiące, a następnie raz na pół roku. Minimum raz na pół roku należy przeprowadzać badania krwi w celu przyjrzenia się gospodarce lipidowej organizmu. W tym celu wykonujemy badania krwi obejmujące tzw. frakcję lipidową. Ponieważ leki obniżające cholesterol mogą także w znacznym stopniu uszkadzać wątrobę, powinno się również kontrolować poziom wskaźników wątrobowych typu Aspat i Alat. Rygorystyczne przestrzeganie tych zasad pozwoli cieszyć się choremu normalnym życiem. Zlekceważenie konieczności monitorowania obrazu krwi może doprowadzić do pogorszenia stanu klinicznego chorego i zagrożenia dla życia. Konieczne jest także okresowe badanie EKG spoczynkowe, EKG wysiłkowe oraz echo serca.

Rozwój

Kategorie: Pielęgnacja
Tagi: , , , , , , , , ,

Rozwój Rozwój ruchowy powinien przebiegać w sposób prawidłowy. Ma to szczególne znaczenie w przypadku dzieci.Rozwojem ruchowym można określić dążenie do zdobywania kontroli nad ruchami ciała. Aby to osiągnąć należy umieć skoordynować wszelkie czynności ośrodków nerwowych oraz mięśni. Kontrola ta ma swoje źródło w rozwoju odruchów i ogólnej aktywności, która ma miejsce już w przypadku rodzącego się noworodka. Dziecko osiąga w okresie czwartego, piątego roku życia kontrolę w zakresie, nazywanym przez specjalistów tak zwaną dużą motoryką. Dotyczy ona większych części ciała, które są pomocne w takich czynnościach, jak chodzenie, skakanie, bieganie czy pływanie. W okresie piątego roku życia następuje rozwój dotyczący kontroli o wiele bardziej precyzyjnych ruchów. W ruchy te są zaangażowane mniejsze grupy mięśni, biorących udział między innymi w rzucaniu czy chwytaniu piłki, posługiwaniu się różnego rodzaju przyrządami lub narzędziami, lub też pisaniu. Jeśli opisany rozwój przebiega prawidłowo, bez większych zakłóceń, dziecko w wieku sześciu lat jest przygotowane do pójścia do szkoły, brania udziału w bardziej skomplikowanych zabawach, czy też do rozpoczęcia uprawiania jakiejś dyscypliny sportowej. Zjawisko, zwane lateralizacją odnosi się do czynności, w których przeważa jedna strona ciała człowieka. Lateralizacja, a więc czynnościowa asymetria, wyraża się najczęściej w fakcie większej sprawności jednej strony ciała ludzkiego. Oczywiście, w większości przypadków sprawniejsza jest prawa strona, a więc prawa ręka, prawa noga, prawe oko. W społeczeństwie można jednak spotkać ludzi z dominującą stroną lewą. Wówczas człowiek ma sprawniejszą lewą rękę, lewą nogę czy lewe oko. Ręka, którą wykonuje się większą liczbę czynności, jest nazywana dominującą, a w sytuacjach wymagających działania oburęcznego ręka druga nazywana jest pomocniczą. Naukowo dowiedziono, że dziecko już rodzi się z ręką dominującą. Co prawda, w pierwszych miesiącach życia używa w stopniu podobnym obu rąk, jednakże już w ósmym miesiącu można zaobserwować niewielką przewagę jednej ręki, u większości prawej. W wieku czterech do sześciu lat już wyraźnie widać przewagę dominującej ręki. Bardzo rzadkim zjawiskiem, choć czasami spotykanym są dzieci, które równie sprawnie posługują się obiema rękami, które określa się mianem oburęcznych.