Archiwum kategorii Dziecko

Maltretowane dziecko

Kategorie: Dziecko
Tagi: , , , , , ,

Maltretowane dziecko Najlepszym sposobem na to by zapobiec tragedii molestowania dziecka jest przerwanie procesu „urabiania” dziecka. Można wykryć zamiary pedofila po pewnych zachowaniach. Gdy dorosły ma specjalne względy dla dziecka, oferuje częstą opiekę, chce spędzać jak najwięcej czasu z dzieckiem, ma tajemnice z nim, przypadkiem jest w negliżu, gdy dziecko jest z nim, skarży się na swoją samotność prawdopodobnie ma niecne zamiary wobec osoby dziecka. Niestety, jak w wielu przypadkach patologii, ciężko jest ocenić, który dorosły jest „zły”. Niektórzy mogą faworyzować dziecko i chcieć spędzać z nim czas z normalnych, ludzkich pobudek. W podejmowaniu kroków w tym złożonym problemie, jakim jest molestowanie, należy pamiętać, że dobro i bezpieczeństwo dziecka jest najważniejsze. Można spróbować ograniczyć kontakty dorosłym, i nie doprowadzać do sytuacji, by dziecko zostawało „sam na sam” z podejrzanym. Gdyby taką ostrożność zachowało większość rodziców, przestępstwo molestowania dzieci nie byłoby wymienianie wśród często popełnianych. Smutne, samotne, ciche, przestraszone, ubierające się „po szyję”, nawet gdy jest lato. Bojące się własnego cienia. Spotykamy takie dzieci w swoim społeczeństwie. Słyszymy płacz dziecka przez ścianę i krzyk ojca lub matki. Co powoduje, że temat maltretowania dzieci wywołuje w nas wstyd? Dotyka to każdego, każdy z nas o tym słyszał, może był świadkiem lub ofiarą. Boimy się przyznać sami przed sobą że jesteśmy bezsilni wobec tego. Dlaczego jednak niewinne małe istoty maja cierpieć? Ten problem z pewnością jest, był i będzie obecny w świecie. Gdy dzieci dorastają dziwi fakt tylu patologii wśród młodzieży. Ból, którego doświadczyły w dzieciństwie, z którym nigdy sobie nie poradziły, ponieważ nie miały komu się zwierzyć, przenoszą na innych. Topią swój lęk i poczucie beznadziejności w alkoholu, szukają pociechy w narkotykach. W poczuciu niższości postanawiają kraść, ponieważ myślą, że więcej nie mogą osiągnąć. W przyszłości zapewne również będą maltretować własne dzieci. Jest to błędne koło, które może nigdy nie przestać się kręcić. Wszystko jednak zależy od nas.

Mowa

Kategorie: Dziecko
Tagi: , , , , , , ,

Mowa Jak wiadomo, logopedia jest dziedziną, w obszarze której zainteresowań leży mowa. Pod pojęciem tym rozumieć należy stosowanie języka przy porozumiewaniu się. jej celem jest przekazywanie określonych komunikatów przez jedną osobę drugiej. Komunikaty te odznaczają się formą językowych przekazów i można wymienić w tym miejscu następujące – pisemne, ustne oraz opierające się o mimikę i gesty (tak zwany język ciała). Mowa ma do spełnienia trzy elementarne funkcje, czyli – regulacyjną, ekspresyjną oraz komunikacyjną. W dzisiejszych czasach, kiedy to nastąpił ogromny postęp w zakresie technik wykorzystywanych w informatyce, mowę można przetwarzać automatycznie, chociaż wygląda na to, że długo jeszcze maszyny nie będą tak skuteczne jak człowiek przy rozpoznawaniu automatycznym mowy. Pamiętać albowiem należy w tym miejscu o tym, iż takie rozpoznawanie wiąże się również i z kontekstem, w jakim padają określone wypowiedzi, nie mniej istotny okazuje się tutaj również i logiczny sposób rozumowania. Jedną z rozlicznych wad wymowy jest seplenienie. Określane jest ono również mianem sygmatyzmu. Owa wada przynależy do grona dyslalii. Polega na tym, że cierpiąca z powodu seplenienia osoba nie wymawia w prawidłowy sposób określonych głosek. Ta wada wymowy posiada oczywiście swoje przyczyny – najczęściej mówi się tutaj o takich mających psychiczne podłoże. Nie jest wcale wykluczone, iż jego przyczynę stanowić może także lęk. Aktualnie wyszczególnić można parę odmian tej wady wymowy. Będzie to zatem dla przykładu seplenienie świszczące – polega ono na tym, iż głoski dentalizowane odznaczają się świszczącym i ostrym brzmieniem. Inną odmianę stanowi seplenienie międzyzębowe – występuje ono już u dzieci, a polega ono na tym, iż takie głoski jak „dz”, „s”, „c” i „z” zostają zniekształcone. Na uwadze należy mieć to, iż te właśnie seplenienie samo z siebie nie przechodzi i jeżeli pragnie się w przyszłości nie mieć problemów z wymawianiem powyżej wymienionych głosek, konieczna jest pomoc logopedy. W obrębie logopedii funkcjonuje bardzo wiele rozmaitych pojęć. Jednym z nich jest surdologopedia. Za tym pojęciem kryje się jeden z działów logopedii. W obrębie jego zainteresowań leży leczenie oraz rehabilitowanie mowy u ludzi niedosłyszących oraz głuchych. Jej początki sięgają jeszcze szesnastego stulecia. Wówczas w Hiszpanii zaczęto stosować po raz pierwszy metody uczenia powyżej wspomnianych osób, co więcej, metody owe okazały się efektywne. Natomiast pierwszy podręcznik poświęcony tej tematyce ukazał się na początku lat dwudziestych siedemnastego stulecia w Holandii. Pierwsze z kolei szkoły dla osób głuchych oraz niedosłyszących zaczęto tworzyć w wieku osiemnastym w Paryżu. Przyznać w tym miejscu należy, iż spore zasługi na polu z takimi pacjentami mieli – i nadal zresztą mają – nasi rodacy. Opracowane przez nic metody stawiane były w tym samym rzędzie co metody co francuskie oraz niemieckie. Na dzień dzisiejszy metod takowych jest dużo, podobnie jak szkół dla osób z zaburzeniami słuchu.

Bełkotanie

Kategorie: Dziecko
Tagi: , , , , , , ,

Bełkotanie Zaburzeń mowy znanych jest bardzo wiele. Do grona tego zaliczane jest między innymi bełkotanie. Zaburzenie owo polega na tym, że cierpiąca z jego powodu osoba nie jest w stanie w prawidłowy sposób wymawiać dźwięków. Do bełkotania zaliczane jest tak zwane reranie – te zaburzenie polega dokładnie na tym, że nie wymawia się w sposób prawidłowy spółgłoski „r”, zamiast niej najczęściej mówi się „l”. Ponadto odmianami bełkotania są również seplenienie oraz szeplenienie. Przyczyn tego zaburzenia mowy jest bardzo wiele. Można w tym miejscu wymienić cztery podstawowe takie przyczyny, a zatem – ubytki w uzębieniu, niedosłuch, uszkodzenia związane z układem nerwowym i nieprawidłowości w budowie krtani albo jamy ustnej. Bełkotanie jest traktowane niczym bardzo wstydliwy problem, jednakże pamiętać należy tym, iż poprzez odpowiednią terapię można je wyleczyć lub zminimalizować jego skutki. W przypadku jakichkolwiek podejrzeń, przede wszystkim u dzieci, należy możliwie jak najszybciej udać się do logopedy. Logopedia jest – mówiąc najogólniej – nauką dotyczącą odpowiedniego kształtowania mowy zarówno w tym okresie, kiedy się ona rozwija, jak i również w późniejszym (mówimy wówczas o logopedii ogólnej). W zakresie zainteresowań logopedii leży ponadto minimalizowanie oraz całkowite eliminowanie zaburzeń oraz wad występujących w mowie (wówczas mówimy o logopedii specjalnej). To jednakże nie wszystko – przy pracy z osobami cierpiącymi z powodu zaburzeń mowy niesamowicie ważne są kwestie psychologiczne. Pacjent musi zostać stosownie ukierunkowany pod katem psychicznym, ażeby mieć odpowiednie nastawienie do tematu. W przeciwnym wypadku może wady wymowy mogą w bardzo negatywny sposób wpływać na kształtowanie całej jego osobowości, a to z kolei odbije się echem na dalszym życiu. Na dzień dzisiejszy nie istnieje wśród specjalistów jednomyślność co do przedmiotu logopedycznych badań, z tego właśnie powodu mówi się o trzech koncepcjach, dzięki którym określa się zakres zainteresowań tej naukowej dyscypliny.

Maltretowanie fizyczne dzieci

Kategorie: Dziecko
Tagi: , , , , , , ,

Maltretowanie fizyczne dzieci Właściwie nie trudno określić jest czy dziecko jest maltretowane fizycznie. Widać objawy zewnętrzne – zadrapania, siniaki. Niektórzy „dorośli” wpadają na pomysł, żeby gasić na swoich dzieciach papierosy, przypiekać ich ciałka rozgrzanym żelazkiem, przypalanie zapalniczką. W zwyrodniałych głowach roją się chore i niestworzone pomysły na tortury. Statystyki dowodzą, że większość tego typu patologii odbywa się w domach alkoholików, gdzie brakuje jednego małżonka. Wpływ ma na to w dużym stopniu też status majątkowy, społeczny, niekiedy rasa. Dzieci maltretowane mają po kilka lat, wtedy nie mogą się jeszcze bronić, są zbyt słabe. W skrajnych przypadkach zdarza się, że dzieci nie przeżywają katowania. Gdy przeżyją, są psychicznie i fizycznie okaleczone, niezdolne do odczuwania emocji. Warto wspomnieć, że sprawcami tego nieszczęścia są też osoby pośrednio związane z oprawcami dzieci. Być może jesteśmy nimi my. Czasem, gdy po prostu wykażemy zainteresowanie możemy uratować niewinne ludzkie życie. W pewnym mieszkaniu w zwykłym bloku mieszkała pewna kobieta z 3. 5 rocznym synkiem. Jako sąsiadka była bardzo miła, chociaż znana była ludziom jej skłonność do picia. Często skarżyła się, że jej syn jest niegrzeczny. Z początku sprawiał wrażenie miłego. Potem jednak prawie wcale nie ruszał się z mieszkania. Matka również sporadycznie. Najczęściej po alkohol. Chociaż nadal była bardzo miła dla wszystkich – oprócz własnego syna. Nikt z sąsiadów nie interesował się, gdy widział dziecko z podpuchniętymi od łez oczami, kulejące. Dopiero, co przestało robić w pieluchy, a już matka ganiała go do sklepu po wódkę. Potem jednak dziecko nie miało siły nawet wstać z lóżka. Matka katowała syna do tego stopnia, że błagał ją o to, by nie podnosiła go. Mały zmarł od wewnętrznego krwotoku wychudzonego ciałka. Oprawczyni biła go kablem tak, że miał na całym ciele rany cięte. Wniosek? Trudno oczekiwać od obcych uczuć, skoro rodzona matka tak postępuje.

« poprzednie